Zwaar dragende takken van fruitbomen ondersteunen!

Zwaar beladen vruchttakken die nat worden van de regen zakken nog meer door en kunnen afbreken.
Voorkom het breken van vruchttakken en ondersteun ze tijdig met stokken of bind ze met een touw omhoog. Een aantal overtollige vruchten kan nu ook nog verwijderd worden, zodat het gewicht wat kan afnemen.
Gebarsten vruchten van pruimen, kersen en peren kunnen best zo snel mogelijk verwijderd worden.
Ook jonge aangeplante fruitbomen moeten gesteund worden met een steunpaal zodat ze mooi verticaal groeien. Gebruik rekbare bindbuis om fruitbomen vast te maken aan palen of draden.
Meer lezen over onderhoud van fruitbomen.

Gevaar voor valse meeldauw bij druiven!

De valse meeldauwschimmel of Plasmopara (Peronospora) viticola ontstaat vooral na regenachtig weer. Deze schimmelziekte komt enkel op druiven (Vitis vinifera) voor.
Op de bovenkant van druivenbladeren ontstaan purperrode vlekken, die later geel en vervolgens bruin worden. Aan de onderkant van het blad zitten plekken met pluizige grauwwitte schimmelgroei. De infectie kan zich uitbreiden, waardoor grote stukken of zelfs een heel blad kunnen verkleuren en afsterven. Later ontstaan er bruine, verdroogde bessen. Vochtige omstandigheden zijn nodig om te kunnen ontkiemen. (= nat weerschimmel)
Een regenrijke periode en een te gesloten gewas kan meer aantasting geven van valse meeldauw.
De meeste oude druivenrassen zijn erg vatbaar voor valse meeldauw. Nieuwe rassen zijn dikwijls ziektetolerant, maar vraag het bij aankoop toch even na!
De symptomen van valse meeldauw (Oidium) kunnen verward worden met die van echte meeldauw. Bij echte meeldauw zit de schimmel op de bovenzijde van het blad en barsten de druiven open.
Meer lezen over valse meeldauw.
Behalve valse meeldauw kan ook echte meeldauw en abnormale bladverkleuringen voorkomen. Meer lezen over ziekten en plagen bij druiven (Vitis vinifera).
Lees meer over het krenten (uitdunnen) van druiventrossen.

Het is niet altijd eenvoudig om ziekten en plagen op cultuurplanten te determineren.
Een overzicht van nuttige weblinks plantenziekten en plagen: diagnose, voorkoming en biologische bestrijding bij fruit, groenten en sierplanten.

Uitvoerige informatie over het rassenkeuze, teelt en verzorging van druiven kan u vinden in de "Groente & Fruit Encyclopedie".
Meer lezen over de Groente & Fruit Encyclopedie (Auteurs: Luc Dedeene & Guy De Kinder, Kosmos Uitgevers)

Kruisbessen aangetast door Amerikaanse meeldauw?

Niet alleen kruisbessen of stekelbessen (Ribes uva-crispa) maar ook zwarte trosbessen zijn vatbaar!
Witte of grijsachtige vlekken op bladeren en vruchten. De bessen welke aangetast zijn hebben een bittere smaak. De schimmel overwintert op het jonge hout. Vanaf de bessen een erwt grootte hebben worden ze al aangetast.
Oudere rassen zijn meestal erg vatbaar en zouden wekelijks preventief behandeld moeten worden vanaf half mei. Praktisch kan u beter een ziektegevoelig ras rooien (verwijderen) en vervangen door een nieuw meeldauwtolerant ras!
Als je een nieuwe kruisbes koopt vraag je best naar een meeldauwtolerant ras.
Zeer vatbaar zijn o.a. Achilles, Whinhams Industry, White Smith en Early Sulphur
Tolerant (weinig of niet vatbaar) zijn o.a. Invicta, Worcester, Pax en Hinnonmacki.
Meer lezen over meeldauwziekte op kruisbessen.

Het is niet altijd eenvoudig om ziekten en plagen op cultuurplanten te determineren.
Een overzicht van nuttige weblinks plantenziekten en plagen: diagnose, voorkoming en biologische bestrijding bij fruit, groenten en sierplanten.

Roestschimmel op kruisbessen?

Achterzijde kruisbessenblad.


Voorzijde kruisbessenblad.

Behalve kruisbessen (Ribes uva-crispa) kunnen ook zwarte trosbessen (Ribes nigrum) aangetast worden. Er kunnen meerdere verschillende roestschimmels voorkomen.
De blaasroestschimmel (Cronartium ribicola) tast in de winter dennenbomen (Pinus soorten) aan en in de zomer kruisbessen of zwarte bessen (= tussenwaardplant).
De gele bladvlekkenroest (Melampsora ribesii-viminalis) komt voor op kruisbessen en op Salix viminalis (= Katwilg of teenwilg)
Niet alle rassen zijn even gevoelig. Sommige nieuwe rassen zijn tolerant aan roest.

Symptomen:
Geeloranje of oranje puntjes of vlekken aan de bladonderzijde. Stengels kunnen soms ook aangetast worden.
Aan de bladbovenzijde ziet men een geelverkleuring waarin bruine vlekjes voorkomen. Later kunnen er gaten in de bladschijf vallen.
Roestgele bladeren vergelen en vallen af.
Preventie:
- Luchtig snoeien.
- Zorg dat de planten na regen snel opdrogen. Plant geen kruisbessen onder bomen of struiken!
- Laat geen hoog opgroeiende begroeiing toe.
- Plant geen zwarte trosbessen en kruisbessen in de omgeving van gevoelige pijnboomsoorten (Pinus soorten) of nabij katjeswilgen (Salix viminalis)
Bestrijding:
Preventief behandelen met o.a. zwavelproducten (Spuitzwavel) vanaf de knoppen uitlopen en dit om de 2-3 weken herhalen.

Meer lezen over ziekten en plagen bij trosbessen en kruisbessen.

Het is niet altijd eenvoudig om ziekten en plagen op cultuurplanten te determineren.
Een overzicht van nuttige weblinks plantenziekten en plagen: diagnose, voorkoming en biologische bestrijding bij fruit, groenten en sierplanten.

Zomerstekken van sleedoorn.

Zomerstekken van zwarte doorn of sleedoorn (Prunus spinosa)
Prunus spinosa is heel geschikt als vrij groeiende, ondoordringbare haag, houtwal of windsingel. De blauwzwarte, berijpte, wrange bessen kunnen na de eerste vorst afgeplukt worden en zijn bijzonder geschikt voor verwerking. Sleedoorn is een zeer doornige heester met zwarte takken en sneeuwwitte bloemen in maart-april die erg waardevol is voor bijen, vlinders en vogels.
Sleedoorn is ook bruikbaar als zwakgroeiende onderstam voor sterkgroeiende pruimenrassen.
Sleedoorn is eenvoudig te vermeerderen door zaaien en door wortelopslag.
Kruidachtige stekken kunnen ook einde juni - begin juli gestekt worden (= zomerstekken). De steklengte is 5-8 cm en de onderste bladeren worden verwijderd.
Meer lezen over sleedoorn.
Niet alle planten kunnen in deze periode gestekt worden. Meer lezen over het vermeerderen van planten.

Zwarte trosbessen snoeien en oogsten.

Zwarte trosbessen zijn rijk aan vitamine-C, anti-oxydanten en aan pectine.
Anti-oxidanten gaan de vorming van vrije radicalen tegen. (Vrije radicalen worden in de geneeskunde beschouwd als de belangrijkste veroorzakers van verouderingsziekten)
Je hoeft geen extra "pectine" toe te voegen voor de confituur- of gelei-bereiding. Ook de bladeren zijn bruikbaar voor thee (Zwarte bessenthee wordt gebruikt tegen jicht). In het voorjaar worden de zwellende knoppen gebruikt in de gemmotherapie.
Zwarte trosbessen dragen het best op goed ontwikkeld eenjarig hout. Op het oudere hout zijn de trossen korter, de bessen kleiner en moeilijker te plukken.
Tijdens of na de snoei kan men alle takken die bessen dragen wegsnoeien.
Meer lezen over het snoeien van zwarte trosbessen.

Braamframbozen of taybessen oogsten.

De taybes/ tayberry is een bijzonder productieve, bladverliezende, kleinfruitsoort die bijzonder geschikt is als leiplant in fruit- en siertuinen. De witroze bloemen verschijnen in mei-juni en zijn niet gevoelig voor de lentenachtvorst. Mits een goede standplaats kan de plant in de vroege zomer bloeien en enkele maanden later reeds eetbare vruchten geven. De bijzonder smakelijke, zoetzure vruchten welke we rond half juli aantreffen, zijn meestal niet te bekomen in de gewone fruitwinkels. Tayberry/taybessen met dieprode, grote en zeer lekkere vruchten die gelijken op reuzeframbozen. Een kruising van braam en framboos. Gemakkelijk te telen fijn gestekelde plant voor volle zon, groeihoogte ca 150 cm. Pluktijd juli-augustus, snoeien na de oogst ofwel in maart. Rubus 'Tayberry' te vermeerderen met topafleggers in augustus-september.
Meer lezen over taybessen.