Snoeien van perzikbomen om ze gezond te houden!

Het jaarlijks snoeien van perzikbomen (Prunus persica) en nectarinebomen is nuttig om de bomen gezond, groeikrachtig en in een mooie vorm te houden. Door oudere perzikbomen te snoeien worden ze verjongd en blijven ze langer leven. Door te snoeien komt er meer licht onderin de boom, zodat daar ook bloemen en vruchten komen. Perziken, nectarines en amandelbomen zijn nauw verwant aan elkaar en worden op dezelfde manier en op hetzelfde tijdstip gesnoeid. De beste periode om perziken en ander steenfruit te snoeien is tussen half april en begin (half) september. Kies een droge, zonnige dag uit om te snoeien zodat de wonden snel opdrogen.
Meer lezen over het snoeien van perzikbomen.
Bij laatrijpende perzikrassen zoals 'Reine de Vergers' en 'Revita' kan u beter nog wat wachten met snoeien.
Meer lezen over pluktijd van perzik en nectarine.

Zaadwinning van tomaten

(Klik op de afbeelding om deze groter te maken)
Er is een zeer grote variatie in tomatenvormen, kleuren en smaken. Tomatenrassen die gemakkelijk verbasteren worden zoveel mogelijk afzonderlijk opgekweekt (o.a. de bestomaten en aardappelbladige rassen).
De vroegst rijpe en mooiste tomaten zijn meest aan te raden om zaden van te winnen. Het heeft weinig zin zaden van tomatenhybriden te winnen, deze zijn immers NIET zaadvast. Enkel van oude, zaadvaste tomatenrassen (heirloom tomaten) is het nuttig van zelf zaden te winnen. Van zieke tomaten kan je beter GEEN zaden winnen.
Doe de zaden in een glas en voeg er een beetje water bij. Laat de zaden enkele dagen gisten (schimmelen) op een warme plaats en spoel ze dan proper met water. Laten drogen, in zakjes doen en goed etiketteren.
Meer lezen over de zaadwinning en zaadbehandeling bij tomaten.
Meer lezen over bijzondere oude tomatenrassen.

Oculeren of schildgriffelen van onderstammen

Fruitbomen kan men niet vermeerderen door stekken en zal men daarom enten of oculeren op een onderstam.
Het oculeren wordt meestal in augustus gedaan, op onderstammen die goed groeien.
Het oculeren wordt vooral toegepast bij fruitbomen zoals pitfruit (appel, peer, kwee, mispel) en steenfruit (kers, perzik, nectarine, pruim, amandel, abrikoos). Planten die moeilijk wortelen bij het stekken kunnen meestal wel geoculeerd worden.
Het oculeren kan in augustus (begin september) bij goed weer en goed groeiende onderstammen toegepast worden.
De onderstam wordt T-vormig aangesneden en er wordt een schildje ingeschoven en toegebonden.
Voorkom mislukking: laat het oculatiehout niet uitdrogen, werk op actief groeiende onderstammen, werk proper en snij de overtollige schors af voor het toebinden.
In oktober kan gecontroleerd worden of de oculaties goed vastgegroeid zijn. (De bladsteel is geel en valt af bij aanraking. Het schildje is mooi groen.

Meer lezen over oculeren of schildgriffelen.
Bijkomende oculeertips.
Veredelen door Oculeren en chip-budding.
Oogenten of chipbudding wordt toegepast als de schors niet meer loskomt van de onderstam. Meer lezen over oogenten of chipbudding.
Fruitbomen worden meestal geoculeerd of geënt op een onderstam, terwijl houtig kleinfruit meestal gestekt wordt.
Gezaaide perzikbomen kunnen het volgende jaar geoculeerd worden met een ander perzik- of nectarineras. Mislukt de oculatie dan kan men de perzikzaailingen ook enten in het voorjaar. Geoculeerde of geënte perzikbomen geven vroeger vruchten dan gewone zaailingen.
Meer lezen over planten vermeerderen.

Perzikbomen eenvoudig vermeerderen door zaaien.

Snij de vruchten middendoor en haal de steen er uit. (Foto van 'Pink Peachy' een roze bloeiende sierperzik/ dwergperzik)



Reinig de steen goed en bewaar hem op een vochtige plaats (Bijvoorbeeld in een pot met wat potgrond). Indien de steen toch uitgedroogd is dan kan u hem 24 uur in water leggen en nadien in potgrond of zaaigrond bewaren.


(1)In maart worden de stenen horizontaal in volle grond gezaaid. De zaaidiepte is ca het dubbele van de zaaddikte (ca 4 cm). In een pot zaaien is ook mogelijk. (2)Eerst verschijnen de twee kiembladen en later de gewone bladeren (3). Zodra de bladeren afgevallen zijn in de herfst (winter) kan u de boom verplanten (4).


U kan de zaailingen gewoon laten groeien op een ruime plantafstand ofwel in de winter enten met een speciaal perzik- of nectarineras.
De volgende winter moeten de bomen op een ruime plantafstand geplant worden. (3 - 5 meter)

Perzikbomen (Prunus persica) kunnen vermeerderd worden door zaaien en door oculeren. Zaaien is een heel eenvoudige manier om planten te vermeerderen. De maanden augustus en september zijn meest geschikt om deze vermeerderingsmethode te doen.

Voor fruitbomen wordt het zaaien meestal niet gebruikt, met uitzondering voor sommige zaailingonderstammen (Hoogstam). Perzikbomen zijn een uitzondering, die wel met goed resultaat kunnen gezaaid worden, want perzikzaailingen geven ook goede eetbare vruchten.
De typische raseigenschappen (vruchtvleeskleur, vroegheid, groeihoogte, ...) gaan soms wel verloren. Het witvlezige ras 'Reine de Vergers' is meestal wel zaadvast.

Gezaaide perziken kunnen het volgende jaar gebruikt worden als onderstam. Op deze zaailingen kan u andere perzik- en nectarinerassen oculeren.
Meer lezen over het zaaien of stratificeren van perzikzaden.
Sommige fruitboomonderstammen kunnen gezaaid of gestekt worden, terwijl andere afgelegd moeten worden.
Meer lezen over (fruit)planten vermeerderen.
Ongeveer 2 tot 4 jaar na het zaaien kan u meestal vruchten plukken van de gezaaide perziken. Geoculeerde zaailingonderstammen geven na 1 tot 2 jaar reeds vruchten.
Meer lezen over het oogsten van perziken.

Vraatschade van de taxuskever bij aardbei en blauwe bes.

De gegroefde lapsnuitkever of taxuskever. (Otiorhynchus sulcatus). De kever wordt ook druivenhaan genoemd.


Plankje met aangevreten bladeren van blauwe bessen. Onder de houten plank kan de gegroefde lapsnuitkever (taxuskever) zich verstoppen.

KENMERKEN:
De roomkleurige (witte) larven vreten aan wortels, wortelstok en aan de stam net onder de grond. Bij ernstige aantasting sterven de planten af.
De zwarte snuitkevers vreten aan ronde happen uit de bladeren (bladrand) en aan de vruchten.
De kever is 7 tot 10 mm lang en donkergrijs van kleur met diepe, fijne groeven en kleine goudgele vlekken (haren) op zijn dekschild. Hij is uitsluitend ‘s nachts actief. Overdag verbergt hij zich vaak in de grond. De kevers kunnen niet vliegen.
Er zijn geen mannetjeskevers; de kevers planten zich uitsluitend parthenogenetisch voort.
Larven zijn ongeveer 9 -12 mm groot, roomkleurige/ crèmekleurig hebben een bruine kop. Ze hebben geen duidelijke poten en hebben een kromme vorm.
De eieren zijn 0,7 mm groot. Ze zijn eerst wit en verkleuren korte tijd later bruinachtig.
LEVENSWIJZE:
De gegroefde lapsnuitkever komt voor op aardbei, bosbes, druif, framboos en kruisbes. Ook op een groot aantal sierplanten kan deze kever veel schade aanbrengen: o.a. rozen, Hydrangea (hortensia), Rhododendron, Taxus, Camellia, Cyclamen, Fuchsia en Citrus-soorten. Vooral bij kuipplanten kan de larve veel schade aanbrengen.
Vanaf einde maart tot ca half mei is er veel vraatschade van de larven aan de wortels.
De volwassen (vrouwelijke) kevers ontstaan vanaf half mei tot einde augustus, waarbij er veel vraatschade aan de bladranden ontstaat.
Er worden in de grond eieren afgelegd vanaf half juli tot einde september.
Uit de eieren komen dan larven vanaf half juli tot half september. Deze larven vreten opnieuw aan de wortels.

In kassen kunnen verschillende generaties per jaar ontstaan en gebeurt de overwintering als larve en als kever.

PREVENTIE:
Zaai of plant struikboontjes of primula (= signaalplanten) in de omgeving van vatbare planten.
Een hulpmiddel om de dagschuwe kever te vinden is een plank neer te leggen, waar ze onder kruipen; in de nacht komen de kevers dan te voorschijn om bladeren aan te vreten. Controleer regelmatig onder die plant en vernietig de aanwezige kevers.

BESTRIJDING:
Een biologische bestrijding met parasitaire aaltjes als natuurlijke vijand zijn de taxuskever-larven gemakkelijk te bestrijden. Deze aaltjes vreten de larven van binnen op en vermeerderen zich snel om andere larven te zoeken.
De ideale tijd om deze larven te bestrijden is vanaf einde maart tot half juni en vanaf augustus tot begin oktober.

Indien de larven voorkomen in potten die binnen overwinteren, dan kan u het aaltje ook gebruiken als de grondtemperatuur minstens 10°Celsius is.
Het aangieten van aaltjes geeft mits goed toegepast een zeer goed resultaat. Bij toepasssing moet de grond vochtig zijn en 1 tot 2 weken vochtig blijven.

Meer lezen over de gegroefde lapsnuitkever, druivenhaan of taxuskever.
Behalve de taxuskever kunnen er ook andere schimmels en parasieten voorkomen.
Meer lezen over plantenziekten en plagen bij blauwe bessen.

Bescherming van druiventrossen.

'Ester' begint blauw te kleuren (Begin augustus). Het ideale moment om de tros te beschermen.


Een gaaszakje over de tros voorkomt schade van vogels en wespen.

Zodra de kleuring of rijping begint kan u best de druiventrossen beschermen!
Druiventrossen worden gemakkelijk aangetast door vogels, wespen en oorwormen. Zodra de bessen beginnen te rijpen/ te kleuren (augustus) kan u best een bescherming aanbrengen. Deze bescherming kan gebeuren met vogelnetten en met gaaszakjes.
Een volledige bescherming geven gaaszakjes waarin de trossen gestoken worden. Ook papieren (suiker)zakken zijn hiervoor bruikbaar mits de tros niet te groot is.
Doe dat werkje bij droog weer en vooraleer er schade is. Kleine en afwijkende trossen kunnen ook nog weggesnoeid worden, zodat de overige beter kunnen uitgroeien. In de fruittuin kunnen ook andere fruitsoorten zoals vijgen, perziken, nectarines, appels en peren beschermd worden met zakjes en wasknijpers.

Meer lezen over het beschermen van druiventrossen.
Uitvoerige informatie over het de rassenkeuze, teelt en verzorging van druiven kan u vinden in de "Groente & Fruit Encyclopedie".
Meer lezen over de Groente & Fruit Encyclopedie (Auteurs: Luc Dedeene & Guy De Kinder, Kosmos Uitgevers)

Valse meeldauw op druiven bij regenachtig weer!

(Klik op de afbeelding om deze te vergroten)
1) Olieachtige gele of bruine vlekken bovenop de druivenbladeren. Bij regen kan er veel uitbreiding zijn.
2) Witte schimmelsporen aan de onderzijde van de bladeren
3) Aangetaste bessen worden bruin en verdrogen.

SYMPTOMEN:
Op de bladbovenzijde zijn er gele olieachtige of bruine vlekken te zien en onderaan de druivenbladeren een grijs schimmelpluis.
De druivenbladeren verkleuren bruinrood, verschrompelen en vallen af. Een aantal bessen per druiventros beginnen te rotten. De druiventrossen worden bruin en de bessen beginnen te verdrogen.

OORZAAK:
Plasmopara (Peronospora) viticola of valse meeldauwschimmel.
Op de bovenkant van druivenbladeren ontstaan purperrode vlekken, die later geel en vervolgens bruin worden. Aan de onderkant van het blad zitten plekken met pluizige grauwwitte schimmelgroei. De infectie kan zich uitbreiden, waardoor grote stukken of zelfs een heel blad kunnen verkleuren en afsterven. Later ontstaan er bruine, verdroogde bessen. Vochtige omstandigheden zijn nodig om te kunnen ontkiemen. (= nat weerschimmel)

PREVENTIE en BESTRIJDING:
Om schimmeluitbreiding te voorkomen kan je de beschadigde druivenbessen best zo vlug mogelijk wegknippen (Krenten)

De aangetaste en overtollige bladeren moeten onmiddellijk worden verwijderd en de luchtcirculatie rond de planten moet worden verbeterd door ze meer ruimte te geven en onkruid of bodembedekkers goed te verwijderen.

In kassen/ serres helpt ventileren (luchten). Er mag niet over de plant gegoten worden! Tracht in de kas bij het water geven de druivenbladeren NIET nat te maken. Indien het gewas 's morgens nat staat tijdig luchten, zodat het zo vlug mogelijk kan opdrogen. Voorkom dat de druivenbessen tegen het glas komen door de twijgen met druiventrossen aan draden te binden.

Zorg voor een luchtig gewas dat snel kan opdrogen --> overtollige scheuten wegbreken, okselscheuten (dieven) wegbreken, ...

Snoei de onderste takken weg zodat de onderste 50 (70) cm goed vrij komt te staan en minder last krijgt van opspattend regenwater.

In het najaar de afgevallen druivenbladeren goed opruimen, want de schimmel overwintert hierin. Gooi de zieke bladeren niet op de composthoop, maar voer ze af naar een containerpark of in een GFT-container. De afgebladderde schors in de winter goed opruimen.

Gebruik preventieve bespuitingen met schimmelwerende producten en herhaal deze bij aanhoudend regenachtig weer. Behandelen vanaf een erwtgrootte tot 2 à 4 (6) weken voor de oogst (Afhankelijk van het gebruikte product). Gebruik enkel producten die erkend zijn voor gebruik op druivelaars!

Kies bij het aanplanten voor ziektetolerante druivenrassen.
Meer lezen over valse meeldauw bij druiven.

De symptomen van valse meeldauw (Peronospora) kunnen verward worden met die van echte meeldauw (Oidium). Bij echte meeldauw zit de schimmel op de bovenzijde van het blad en barsten de druiven open.
Lees meer over echte meeldauw bij druiven.

Behalve echte en valse meeldauw kunnen er soms ook nog andere problemen voorkomen. Lees meer over ziekten, plagen en gebrekziekten bij druiven.

Het is niet altijd eenvoudig om ziekten en plagen op cultuurplanten te herkennen. Weblinks plantenziekten en plagen: diagnose, voorkoming en biologische bestrijding bij fruit, groenten en sierplanten.